—> http://tockar.ovh.org <—

Przekaz podprogowy nie jest możliwy przy odtwarzaniu plików MP3, z
powodu tego, że algorytm Fraunhofera skutecznie wycina przekazy lub
spłyca je do opowieści przyrodniczych, dlatego pliki należy
przekonwertować na postać WMA, OGG lub AU.

Pomijając trzy słowa „pliki należy przekonwertować” (każdy choć trochę orientujący się w ripowaniu płyt CD wie, że konwertowanie z formatu stratnego na jakikolwiek inny nic nie daje, a może jeszcze bardziej obniżyć jakość) są to bardzo mądre słowa! Otóż, słuchacze muzyki metalowej, jeżeli chcecie słyszeć _wszystko_, łącznie z przekazem podprogowym, musicie zarzucić format MP3 i przerzucić się na wolny od patentów (patenty na mp3 to skomplikowana sprawa) format OGG Vorbis. WMA jak wiadomo z wolnością nie ma wiele spólnego, a jakościowo jest gorszy niż OGG Vorbis. Format AU z kolei w ogóle się nie liczy obecnie. Kodeków dźwiękowych jest znaacznie więcej i zapewne większość obecnie rozwijanych również spełnia powyższe wymagania. Jednakże najlepszym kodekiem stratnym jest OGG Vorbis, bo całkowicie wolny od patentów i w absolutnej czołówce jakości. Z kodeków bezstratnych polecam z kolei FLAC i WavPack (moim zdaniem ten drugi ma większe możliwości, ale FLAC jest popularniejszy).

Tak więc panowie metalowcy, mroczni słuchacze dark electro (nie wiadomo co do swojej muzyki _dodają_ tacy panowie jak Rudy Ratzinger czy Johan Van Roy!) i wszyscy inni, którzy nie mogą żyć bez muzyki – kupujcie płyty (Tak tak!) i zgrywajcie je do .ogg! Grupy riperskie pewnie nieszybko się przerzucą. ;)

PS. Nie chcę, żeby to zabrzmiało tak, że wierzę w te wszystkie przekazy podprogowe. ;)

Technorati Tags: kat ogg

Jest to player przeznaczony dla KDE. Co w nim takiego ciekawego, że się nim zachwyciłem?

Bardzo długo używałem MPD i byłem zadowolony. Jednak coraz bardziej zaczęły mi przeszkadzać jego małe możliwości. Nie odtwarza takich formatów jak .ape czy .wv – uważam, że każdy szanujący się odtwarzacz powinien odtwarzać wszelkie formaty, a przynajmniej takie, które należą do „rodziny” Wolnego Oprogramowania. Edycji tagów nie ma, chyba że oferuje to klient MPD (Tak swoją drogą, klienty MPD napisane w Qt są tragiczne…). Zabawy z last.fm – dodatkowe programiki i takie tam. No chyba, że używamy najnowszej Sonaty. Ale nie każdy lubi Sonatę. A przede wszystkim zaczęło mi brakować wielu playlist, na wzór doskonałego Foobara2000. A na to nawet Sonata nie pomoże.

I tu z pomocą przychodzi nam FALF Player. Odtwarza wszystkie formaty? Odtwarza, bo jest oparty na Xine. Edytuje tagi? Edytuje. Pobiera teksty piosenek? Pobiera (To akurat mi do szczęścia niepotrzebne.). Obsługa wielu playlist? Jest! Last.fm? Działa. AudioCD? Odpala. Jest lekki? Jest! Zużywa ~15MB pamięci, a to niedużo jak na linuksowe playery (szczególnie jak pomyślimy o tych kolosach z GNOME, zbudowanych na pythonie i gstreamerze). Żadnych nikomu niepotrzebnych wizualizacji i innych „bajerów”.

Instalacja ze źródeł jest nietypowa, ale bardzo prosta. Pobieramy źródła (svn czy zwykłe), rozpakowujemy, wydajemy z roota (z sudo może nie działać, przynajmniej na moim Arch Linuksie nie działało) komendę

# sh install.sh

I to wszystko. Program się skompiluje, do menu odtwarzacz zostanie dodany. Żeby go odinstalować, w źródłach wydajemy komendę

# sh uninstall.sh

Dla czterech dystrybucji (Fedora, Mandriva, Debian, Slackware, a także FreeBSD) stworzone są paczki. Polecam! A to screen (więcej ich tutaj) z mojego systemu, prezentujący FALF Playera w akcji:

UPDATE: Użytkownicy Arch Linuksa – Falf Player w wersji SVN trafił do AUR.

Technorati Tags: falfplayer kde music

Cóż… Nie nauczą się. Starcie starego świata z młodym zdecydowanie wygrywa młody świat. Wycofanie się dystrybutorów uderzy jak zwykle tylko w legalnych użytkowników i kolekcjonerów. Ci, co filmy ściągają, będą ściągać nadal, a na wieść o wycofywaniu się dystrybutorów wzruszą ramionami.

Stary świat zamiast próbować się przystosować stosuje taktykę zakazów i nakazów. Nie mnie wymyślać jak filmy i muzyka mają się dostosować do internetu. Niech tym zajmie się w końcu ktoś, kto to wszystko rozumie. Ale po co – można przecież stosować zabezpieczenia, dzięki którym będzie się mówić legalnemu nabywcy niezbyt taniego nośnika gdzie i jak ma go używać, można również zakazać używania niektórych odtwarzaczy filmów, dla których marne zabezpieczenia nie są żadnym zabezpieczeniem. Pewnie że można, szkoda tylko, że to wszystko nie działa. Miliony dolarów wydają w zabezpieczenia płyt, które potem w 10 minut zostanie złamane przez nastolatka który wyłączył autostart płyty w systemie. W życiu nie pomyślą o obniżeniu cen. A tak zwane „Dobre ceny” w płytach CD-Audio nieraz przekraczają 50zł.

Niestety Oni dalej biją głową w mur i dziwią się, że im już środek na ból nie pomaga, a mur wciąż stoi cały. A niech uciekają z Polski – jak ktoś chce mieć oryginały – ebay i PalPal, a ceny w porównaniu do polskich nieraz są śmieszne, nawet jeśli dodać koszt przesyłki.

W dzieciństwie (tak zwanym młodym dzieciństwie, w końcu płeć brzydka nigdy nie dorasta) oglądałem Smerfy. To o nich tak intensywnie myślałem po zdemaskowaniu Tinky Winky’ego. I oto doszedłem do przerażających wniosków. Sprawą koniecznie musi się ktoś zająć!!

Smerfy to małe niebieskie istotki, które mają swoją małą wioskę w lesie. Niektórzy wcześniej twierdzili, że Smerfy tak naprawdę przedstawiają lożę masońską. Nie wnikam, nie znam się na tym. Zwróciłem uwagę jednak na inne szczegóły.

Ta wioska to miejsce gdzie dochodzi do strasznych czynów! Zepsucie tam dokonało się całkowicie. Pomyślmy logicznie, w końcu jest tam całe mnóstwo przedstawicieli płci męskiej. Jest tylko jedna przedstawicielka płci pięknęj (nie liczę dzieci, wśród których była chyba jakaś dziewczynka)!! Oznacza to, że:

a) Jest to wioska, w której niemal każdy jest homoseksualistą. Ze względu na występujące tam dzieci, można logicznie przyjąć, że zostały adoptowane przez tych pederastów z innej wioski.

b) Smerfetka puszcza się z każdym Smerfem.

Który to wniosek nie jest prawdziwy, oba są przerażające. Przy założeniu prawdziwości b), chyba jednak bardziej prawdopodobnego, logicznie można wywnioskować, że Smerfetka jest matką małych smerfiątek. Skoro tak, to czy Smerfetka zachowuje się tak, jak powinna zachowywać się matka?? Oczywiście, że nie! Jaki to przykład daje dzieciom to zachowanie? Jak niszcząco wpływa to na młodych widzów! Dość o Smerfetce, w końcu do dziecka potrzeba dwojga. Nie widziałem tam żadnego smerfa, który przyznałby się do ojcostwa. Przykład idzie prosty – spłodziłeś, nie przyznawaj się. Oto w jakich czasach nam przyszło żyć!

Jest jeszcze jedna postać, zasługująca na uwagę. Jest to, oczywiście, Gargamel. Jako że Gargamel nie przepada za tymi degeneratami z wioski („Oh jak ja nie cierpię smerfów!”), najchętniej doprawdziłby do ich końca, wysuwamy kolejny logiczny wniosek . Gargamel jest przedstawicielem konserwatystów! Nie podobają mu się wcale smerfy, to jak postępują. Chce z tym skończyć. Ale jak twórcy tej bajki go pokazali? Jedyna postać z konserwatywnymi poglądami została ukazana jako zło wcielone! Ewidentny przekaz do młodej publiczności, jakie poglądy są dobre, a jakie złe. Nie ma miejsca dla konserwatystów, promowani są za to tacy pederaści jak Laluś, który ciągle przegląda się w lusterku!

Sprawy nie można tak zostawić. Ja tymczasem wracam do mojego nowego hobby. Mam już na celowniku jedną z lektur szkolnych, mianowicie „Małego Księcia”. Ta jego miłość do róży to pierwszy stopień do dendrofilii. Pewnie ci wszyscy ekolodzy którzy w Dolinie Rospudy przyczepiali się do drzew, byli za młodu fanami „Małego Księcia”. Stay tuned!

Sprawa poczty internetowej jest od samego początku rozwiązana. W końcu cały czas jest na serwerach. Wiele osób (w tym ja) korzysta jednak ze specjalnego programu do obsługi poczty internetowej, np. ja, po moich przenosinach na KDE, korzystam z Kmail. Jedyne co tu trzeba zrobić, żeby zachować „mobilność”, to upewnić się, że program po pobraniu nowych wiadomości nie usuwa ich z serwera. Była to funkcja przydatna kilka lat temu, kiedy to miejsce na serwerze na nasze maile wynosiło np. 10MB, teraz jednak przy tej ogromnej pojemności, jaką oferują teraz w zasadzie wszystkie serwisy, opcja ta przestała być użyteczna.

Przeglądarka… cóż, tu wybór jest minimalny. Firefox. Dzięki rozszerzeniu Google Browser Sync możemy wysłać na serwer nasze zakładki, ustawienia, a nawet cache przeglądarki. Uaktualniane jest za każdym razem, gdy włączamy (pobieranie) i wyłączamy (wysyłanie) przeglądarkę. Jak bardzo jest to przydatne przy reinstalacjach, korzystaniu z kilku systemów operacyjnych czy jak jesteśmy z dala od domu a właściciel komputera nam na instalacje tego rozszerzenia pozwoli. ;)

RSS-y… cóż, mam przykre przejścia z programami do odbierania RSS-ów. Liferea od wersji 1.2 zaczęła po kilka razy w różnych odstępach czasu odbierać te same wiadomości, Sylpheed-Claws z pluginem do RSS sprawował się nieźle, ale bez rewelacji. Na akregatorze zawiodłem się strasznie, nie można w nim nawet ustawić tego, czy chcę bym defaultowo widział tylko nowe wiadomości. Dość!
Założyłem sobie jakiś czas temu w serwisie startowy.com stronę domową złożoną z RSS-ów do przeróżnych serwisów (można ją zobaczyć tutaj). Wtedy założyłem ją głównie dlatego, że nie chciałem już więcej patrzeć na portalowe wiadomości w rodzaju „zmarł reżyser Brzyduli” w dziale kultura. A wczoraj poszedłem krok dalej – przeniosłem się na netvibes i przerzuciłem tam wszystkie moje RSS-y. I to jest to, muszę przyznać. No i dostęp do tego mam wszędzie. A oto jak wygląda.

Niektórzy lubią również posiedzieć na IRC. Żeby z tego korzystać w miarę mobilnie, potrzebne nam. tzw. konto shellowe. Dzięki niemu i komendzie ‘screen’ możemy korzystać z IRC z każdego miejsca, które umożliwia nam użycie ssh czy znanego głównie na Windows programu Putty. Shell zresztą może nam służyć do innych celów. Jeżeli serwer umożliwia nam użycie ekg2, to mamy również i klienta jabbera, a dzięki transportom (tu ujawnia się ich ogromna przewaga nad pluginami do różnych sieci, które oferuje Pidgin czy Kopete) również do np. Tlena.

Znajdą się również i inne. Ciekawe, kiedy skończą sie pomysły? W sumie to brakuje tylko możliwości słuchania swojej muzyki z dowolnego miejsca zaopatrzonego w komputer i internet. Ale to zadanie na co najmniej web 2.1. ;)
Jakby się uprzeć, można by zrobić komputer z dostępem do internetu i niczym innym. Dałoby się przeżyć. ;)

Boli mnie fakt, że w zasadzie nie osiągnęłem niczego w ciągu całego mojego życia. Za wyjątkiem tego, że mam garstkę dobrych kolegów i cudowną przyjaciółkę. Sam fakt, że jestem na studiach, na drugim roku robienia ze mnie bezuczuciowego państwowego urzędasa (ja taki nie będę! ;P) nie jest dla mnie jakimś specjalnym osiągnięciem. Może niesłusznie. Jestem zawodym pesymistą, choć ostatnio staram się z tym walczyć. Póki co wychodzi jako-tako. Ale staram się być dobrej myśli. :)

Optymizmu i osiągnięcia „czegoś” dzisiaj sobie życzę.

Mnogość możliwości do wyboru zawsze działa na korzyść klienta/użytkownika. Jako użytkownik alternatywnego systemu do „jedynego słusznego”, doskonale wiem na czym polega wybór.
Każdy może sobie wybrać taki system operacyjny na swojego PeCeta, jaki sobie życzy. Wybór jest całkiem spory. Mamy Windowsa, Linuksa, systemy z rodziny BSD, mam nadzieję, że niedługo dołączy do tego Haiku. Nie jest porządana sytuacja, w której posiadamy do wyboru jeden system. To żaden wybór. Nie mówię tutaj wcale o systemie Windows, równie złą sytuacją byłby Linux jako jedyny OS. Wolność wyboru to podstawa!

DRM. Hasło coraz popularniejsze. Prawdziwe zło, jeśli rozważamy tą sprawę z pryzmatu wolności. DRM ogranicza naszą wolność znacznie, poprzez narzucanie nam „słusznych wyborów”. Na przykładzie płyt CD-Audio: narzucają nam słuchanie kupionych (za niemałe pieniądze przecież) płyt tam gdzie ONI uważają, że będzie dobrze. I człowiek od razu się denerwuje jak to słyszy, bo przecież sam wie, co najlepsze jest dla niego i gdzie chce tą płytę odtwarzać. W przypadku braku DRM tematu w ogóle nie ma, bo są to sprawy oczywiste.

DRM odrzucam z całą siłą, bo jest to ograniczanie naszej wolności. Odrzucam, ale za jednym wyjątkiem. A jest to sprawa wprowadzenia do jądra linuksa modułu, dzięki któremu możliwe byłoby np. odtwarzanie plików audio z technologią DRM. Dlaczego? Bo to poszerza wolność wyboru. Dlaczego mielibyśmy ograniczać pewnym użytkownikom możliwość korzystania z plików z DRM pod linuksem? Dlaczego użytkownik linuksa miałby nie korzystać z DRM, jeśli będzie tego chciał (bądź musiał, patrz brak wolności wyboru)? Dopóki DRM byłoby jądrze linuksa jako moduł, który możemy np. przy kompilacji odznaczyć, bo nie chcemy DRM, to nie widzę żadnego problemu.

Mam również wolnościowe poglądy jeśli chodzi o poglądy polityczne. Jestem zwolennikiem liberalnej gospodarki, prywatyzacji gdzie tylko to możliwe. Liberalizacja gospodarki jest w tym kraju potrzebna do tego, żeby zaczął się porządnie rozwijać. W Polsce jest więcej urzędników niż we Francji. W takim państwie, gdzie ludzie próbujący swoich sił we własnej firmie są na starcie „zabijani” przez ogrom biurokracji. To ogranicza wolność gospodarczą, a przez ograniczanie jej, nie mamy możliwości rozwoju. To samo dotyczy absurdalnych patentów komputerowych. Nie służą niczemu innemu, jak ograniczaniu rozwoju. Gdyby format JPEG był potwornie opatentowany, to dziś nie byłoby takiego wyboru w aparatach cyfrowych, jaki mamy dziś. A może i byłby, gdyby potwornie opatentowany JPEG doczekał się solidnej konkurencji ze strony otwartego formatu graficznego do zdjęć.

Wolność gospodarcza to nie wszystko. Jestem również zwolennikiem wolności kulturowej, czy jak kto woli, obyczajowej. Tutaj, oprócz wolności i wyboru, dochodzi jeszcze jeden składnik: pełnoletność. Wobec tego popieram legalizację związków homoseksualnych, gdyż jest to wolny wybór dwojga dorosłych ludzi. Popieram również eutanazję, gdyż jest to wolny wybór osoby nieuleczalnie chorej, cierpiącej (a szansy na przeżycie nie ma). „Jeśli cierpisz, to znaczy, że Jezus cię całuje” – powiedziała Matka Teresa do umierającego z bólu biedaka. „To powiedz mu, żeby przestał mnie całować” – usłyszała w odpowiedzi. Oczywiście, jeżeli ktoś chce cierpieć, proszę bardzo. Wolny wybór tej osoby.

Odrzucam natomiast adopcję dzieci przeż pary homoseksualne, bo to uderza w wolność dziecka, które nie musi być zadowolone, że ma takich rodziców. Oprócz tego, takie dziecko przeżyłoby śmierć społeczną w tym kraju.
Aborcji mówię ”tak”. Do pewnego momentu, zdaje się że do 6 tygodnia ciąży.

W zasadzie jedynym ograniczeniem wolności powinno być naruszenie wolności innej osoby. Mówi o tym znana dewiza „Wolność twojej pięści jest ograniczona bliskością mojego nosa”. Wolność musi być ograniczona przez prawo, a prawo powinno w jak najmniejszym stopniu ograniczać wolność. Ale ograniczać w taki sposób, by wolność jednej osoby nie zakłócała wolności drugiej osoby.

Odrzucam również wszelkie podziały na religie i sekty. Człowiek ma prawo do szukania takiego duchowego miejsca w świecie, do wolności wiary. Ten wybór nie może ograniczać się do głównych religii, które obecnie mają najwięcej wyznawców + ateizm/agnostycyzm. Tak zwane sekty również powinny być legalne, dopóki spełniają trzy warunki. Wykonywanie rytuałów religijnych nie jest łamaniem prawa, nie ogranicza wolności osób oraz musi być zagwarantowane równie łatwe odejście od wspólnoty wiernych, jak dołączenie do niej. Dotyczy to zresztą wszystkich religii, nie tylko „sekt”.

Wolność to również możliwość manifestowania poglądów. Mam na myśli nie tylko te polityczne. Jeżeli w zamkniętym obszarze (dajmy na to studio tvp) black metalowy zespół postanowi powiesić na krzyżach kilka osób w formie bogatego tła dla muzyki, a towarzyszyć im (osobom na krzyżach) będą baranie łby na przodzie sceny, to prokurator w żadnym wypadku nie powinien ścigać ani organizatora koncertu, ani muzyków. Niby dlaczego miałby to robić? Jeżeli koncert odbywa się na zamkniętym obszarze, a uczestnicy show doskonale wiedzą, co tutaj robią, to wszystko jest w jak najlepszym porządku. Zresztą, można przy pomocy przyczepionej gdzieś karteczki ostrzec przed ewentualnymi radykalnymi treściami. Problem jest, kiedy chodzi o obszar otwarty. Jednak i tutaj organizatorzy kontrowersyjnych akcji wychodzą z procesów zwycięsko (np. wystawa zdjęć ukazujących płody poddane aborcji w późnym stadium ciąży na ulicach jednego z polskich miast).

Wolność i wybór zapewniają dobrobyt. Różnorodność jest pożądana, bo nie licząć sytuacji patologicznych, przynosi ona korzyści. W każdym przypadku wolność jest lepsza od odgórnego sterowania. Nie napisałem tu nic odkrywczego, ale chciałem się podzielić moimi przemyśleniami na ten tematy. Pozdrawiam tych, którym chciało się to wszystko czytać. :)

PS. Ewentualne błędy składniowe i ortograficzne uprzejmie zwalam na późną porę pisania tekstu.

Autorem jest Mariusz Korzus, data wydania „Faktu” z tym „artykułem” – nieznana.

Co zrobić, żeby w Polsce rodziło się więcej dzieci? Kioskarka z Olsztyna wymyśliła, jak zwiększyć przyrost naturalny. Pinezkami dziurawi prezerwatywy, które sprzedaje!Pani Ewa Marciniak (58 l.) jest właścicielką kiosku przy ulicy Wojska Polskiego w Olsztynie. Codziennie sprzedaje w swoim sklepiku kilka prezerwatyw. – Ludzie nie chcą mieć dzieci. Ja tego nie rozumiem. Przecież to najcudowniejsza rzecz w życiu – przekonuje sprzedawczyni.
Pani Ewa postanowiła walczyć o to, by w jej mieście rodziło się więcej maluchów. – Mam nadzieję, że będą na świat przychodzić (tu słowo, którego rozczytać nie mogłem) w całym kraju. Przecież do Olsztyna przyjeżdża bardzo dużo turystów. Dzięki mnie podczas wakacji pewnie poczęto niejedno życie – cieszy się kioskarka.
A co o pomyśle olsztynianki sądzą klienci? – Reagują różnie. Niektórzy nie chcą kupować takiego kondomu, inni uważają, że to dobry pomysł – przyznaje kobieta. Ewa Marciniak nie chce jednak oszukiwać osób, które kupują od niej prezerwatywy. Dlatego na ladzie wystawiła karteczkę z informacją, że kondomy są podziurawione. – Sama je nakuwam. Biorę pinezkę i załatwiam sprawę. Cel jest przecież szczytny. Robię to dla dobra kraju. Inaczej w Polsce zostaną sami dziadkowie. A kto będzie pracował? – pyta kioskarka.
Do akcji sprzedaży dziurawych prezerwatyw pani Ewa namówiła swoje koleżanki, które prowadzą takie punkty jak ona. – Od kilku miesięcy działamy nieformalnie. Ale chcemy założyć stowarzyszenie. Inne panie też chcą, żeby w naszym mieście było więcej dzieci – mówi.
Śmiało można powiedzieć, że dzięki sprzedawczyniom z Olsztyna coś w wynikach drgnęło. – Ten rok jest dobry dla miasta pod względem przyrostu. Miesięcznie średnio rodzi się 130 dzieci. W zeszłym roku rodziło się miesięcznie średnio 120. Czyli jest wzrost aż o 10 urodzin miesięcznie – mówi Aneta Szpaderska, rzecznik prasowy Urzędu Miasta w Olszytnie.

I na dodatek (dobitkę) opinia seksuologa:

Dr Stanisław Dulko (40 l.), seksuolog:
„Dziurawe nie chronią!”

Zapłodnienie jest wtedy możliwe. Niestety, można też zarazić się chorobą weneryczną lub HIV.

…